SEFİL VİCDAN

Kopsun o çürümüş, o sefil vicdan,
Kendine ne yüzle diyorsun insan ?
Hakk'ın divanında yüzü ak olan
Masum bir kula sen mürtekip dedin!

Ne ileri baktın, ne de geriye,
Alçak sıfatını takdın gayriye.
Sardın pırlantayı kokmuş deriye
Kâmile, âkile "bunak tip" dedin!

Huyundur kurusun,ne yapsam heder,
Şekere şap dersin,şapa da şeker.
Bunak biz değilmişiz, senmişsin meğer:
Zır deliye âkil ve edip dedin!

İz'anı kurumuş, nah kafan kalın!
Zakkum ağacıdır budağın, dalın!
Geçmişi bellisin, idraki yalın
Eşeğe tramvay, ite jip dedin.

KASÎDE

Sevdim Seni hep canlara canan diye sevdim
Bir ben değil, alem sana kurban diye sevdim
Ecrâm-ı felek levh-i kalem mest-i nigahın
Dîdârına müştak ulu Yezdan diye sevdim.

Mahşerde Nebîler bile senden meded ister
Gül yüzlü melekler sana hayran diye sevdim
Bülbül de senin bağrı yanık âşık-ı zârın
Feryadı bütün ateş-i sûzan diye sevdim.

Kıtmîrinim Ey Şah-ı Rusül, kovma kapından
Alemlere Rahmet dedi Rahman diye sevdim
Şeydâ kuluna eyle nazar merhametinle
Bir lahza nazar, en büyük ihsan diye sevdim.

HASAN BASRİ ÇANTAY