Yolculuk

Veda ettim gençliğimin gamsız geçen rüyasına,
Çıktım aşkın nihayeti bulunmayan sahrasına.

Bilmiyordum yol neresi? Varacağım yer neresi?
Dayanarak gidiyordum ilhamımın asâsına.

Bu sahranın kanat germiş her yerine ıssızlıklar,
Ufuklardan yalnız iki yıldız dogmuş semasına.

Veda

Hani o bırakıp giderken seni
Bu öksüz tavrını takmayacaktın?
Anlına koyarken veda buseni,
Yüzüme o türlü bakmayacaktın?

Hani, ey gözlerim bu son vedada,
Yolunu kaybeden yolcunun dağda,
Birini çağırmak için imdada
Yaktığı ateşi yakmayacaktın?

Vasiyet

Dostlarım, toplanın öldüğüm zaman.
Riyayı o günlük bir yana atın.
Tutunuz tabutun bir kenarından,
Bir derin çukura fırlatın beni.

Kalınca büsbütün sizlerden uzakta,
Vücudum çürürken kara toprakta,
Uzanın rahatça sıcak yatakta,
Yaşamak gururu içinde yatın.

Üç Dünya

İnsan,
Yaşar, üç türlü şu üç dünyada:
Evvela:
'Şunu sevdim, bunu sevdim!' diyerek
Ömrü sevmekle geçer.
Sözde olgunlaşır ondan sonra:
'Şunu yaptım, bunu yaptım!'diyerek
Ömrü saymakla geçer.
İhtiyarlıkta tanır dünyayı:
'Kahbe dünya!' diyerek
'Hey gidi dünya!' diyerek
Ömrü sövmekle geçer

.

Orhan Seyfi Orhon

Tereddüt

Sarahaten, aceba söylesem darılır mı?
Darılmak adeti, bilmem ki, çapkının nazı mı?
Desem ki: ’’Ben seni...’’yok dinlemez ki... hiddet eder.
Niçin? Bu sözde ne var? Sanki hiddet etse ne der?
Desem ki: ’’Ben, seni pek...’’Ya kızar konuşmazsa?
Derim: ’’Bu çektiğim insaf edin, eğer azsa? ...
Desem ki: ’’Ben, seni pek çok...’’hayır, kızar, bilirim;
Tereddüdüm, acebâ, hiddetinden az mi elim?
Desem ki: ‘’Ben seni pek çok...’’Sakın gücenme emi?
‘’Sakın gücenme, eğer anladınsa sevdiğimi’’

.

Orhan Seyfi Orhon

Peri Kızı ile Çoban Hikayesi

Çok eski zamanda,
- Oğuz Han Hükümdarmış. -
İşitmiştim Turan'da
Bir peri kızı varmış.

Bu nazlı peri kızı,
Bu güzellik yıldızı,
Her gönülde bir sızı
Bırakarak yaşarmış.

O Beyaz Bir Kuştu

O, beyaz bir kuştu, uzun kanatlı;
Ardında ışıktan bir iz bıraktı.
Yek gibi dağları aştı bir atli,
Arada bir engin deniz bıraktı.

Uzaktan gelirken derin akisler,
Kapadı geçtiğim yolları sisler.
Tutuştu içimde birikmiş hisler;
Gönlümü o kadar temiz bıraktı.

İki Şey

İki şey var ki, genel kâidedir,
İki şey var ki, değişmez asla!
Bir:
Kirpiden post olmaz!
Bir de;
' İnsan' denilen mahlûktan,
Dost olmaz!

.

Orhan Seyfi Orhon

Gözlerinde Seyahat

Çıktım bugün güzellerin gözlerinde seyahate:
Bu yolculuk bilmem nasıl erecekti nihayete?
Mavi gözler... Pek asabi, dalgalı bir deniz gibi;
Yeşil gözler en ziyade mütemayil hıyanete.
Sarışınlar... Yorgun bir yaz semasını andırıyor,
İlk busede başlayacak talihinden şikayete.
Ela gözler... Akşam gibi gölge dolu, hicran dolu,
Bu gözlerde hiç tesadüf etmedim ben saadete.
Gece oldu... En sonunda siyah gözler geldi, durdum;
Bu karanlık yolda artık imkan yoktu seyahate!

.

Orhan Seyfi Orhon

Gönlüm

Benim gönlüm bir kelebek
Dolaşıyor çiçek çiçek.
Tükenecek ömrü böyle
Çırpınarak, titreyerek

Ne serefli bir adı var,
Ne bir büyük maksadı var.
Hergün biraz zedelenen
İki ipek kanadı var

Gemi

Sahilden uzaklaşan,
Yüce dalgalar aşan
Beyaz kanatlı gemi.

Şimdi bocalıyarak
Götürüyor pek uzak
Bir yere sevdiğimi.

Geldiğin Günün Hatırası

Sana nasıl anlatılır,
Sensiz hayatın boşluğu?
Bir zindanın ağır ağır,
Çöker üstüme loşluğu.

Dünya, her mihnete bedel,
Sen olduğun için güzel!
Hayat, hayal, ümit, emel,
Senden alıyor hoşluğu.

Düşünce

Yıllar var ben onu hiç unutmadım
O beni sorarmı hatırlar mı ki?
Büsbütün silinip gitti mi adım?
Gönlünün vefası bu kadar mı ki?

Döktüğü yaşları kurutmuşmudur?
Kendini aldatıp avutmuşmudur?
Vaadini tutmuş mu unutmuşmudur?
Şimdi başkasına meyli var mı ki?

Dua

Ulu Tanrım,şu karanlık yolları,
Bizi sana ulaştıran yollar et!
İhtirasla kilidlenmiş kolları,
Birbirini kucaklayan kollar et!

Diyorlar

Ölürsem yazıktır sana kanmadan,
Kolların boynumda halkalanmadan,
Bir günüm geçmiyor seni anmadan.
Derdine katlandım hiç usanmadan...
Diyorlar 'Kül olmaz, ateş yanmadan'
'Denizler durulmaz, dalgalanmadan!'

Biz İnsanlar

' İnsanız, en şerefli mahlûkuz! ...'
Deyip de pek fazla
Övünmemiz haksız:
Atamız elma çaldı cennetten.
Biz, o hırsızların çocuklarıyız!

.

Orhan Seyfi Orhon

Bir İzdivaçtan Sonra

Her akşam muhakkak tesadüfümüz,
Yolumun üstünde yine sen varsın.
Nedir bu sevinçle gülümseyen yüz,
Vefasız, galiba çok bahtiyarsın.

Sen beni aldat da bu aşk oynunda,
Git, başka birinin uyu koynunda.
Hiç şüphen olmasın güzel boynunda,
Aşkın vebali var, bir günahkarsın.

Annemle Hasbihal

Anne, zannetme ki gunler gecti de,
Degisti evvelki hissim gitgide...

Bir hircin cocugum, degismez huyum
Seneler gecse de ben yine buyum...

Senden umuyorum teselli yine
Bugun sefkatine muhabbetine,

Anadolu Toprağı

Senelerce sana hasret taşıyan
Bir gönülle kollarına atılsam
Bende bir gün kucağında yaşayan
Bahtiyarlar arasına katılsam


Kadir Mevlam, eğer senden uzakta
Bana takdir eylemişse ölümü
Rahat etmem bu yabancı toprakta
Cennette de avutamam gönlümü

VEDA

Hani o, bırakıp giderken seni;
Bu öksüz tavrını takmayacaktın?
Alnına koyarken veda buseni,
Yüzüme bu türlü bakmayacaktın?