KURTULUŞUN ÖLÜMÜ

SEHPALARINDA SARIKLA SALLANDIĞIMIZ
SABAHLARA SORUN BİZİ
SUÇUMUZ ADIMIZDA SAKLIDIR
DÜŞMANA ÖLÜM YAĞDIRDIĞIMIZ HAMİDİYE
YÜRÜR ÜSTÜMÜZE, ŞAŞKINIZ, ÖFKELİYİZ
SÖYLENMEZ BİZ HANGİ SUÇTAN ÖLMELİYİZ

ÖLÜME DEĞİL,ÖLÜMDEN DEĞİL GARDAŞ
BİZ DİLİ BAĞLI GİTMEYE YANARIZ
SAVRULSUN SARIĞIMIZ ERZURUMDAN RİZEYE
MARAŞTAN KONYAYA UMUDUN DİLİ OLSUN...

GÜL VE SÖZ

Bir gül sunmuştum sana bataklıklar içinde
Batmayan güneşlerin haberi var içinde

Duydun mu güzel çocuk ağlamak yok hüzünden
Beni kuşatsın acı daha sana gelmeden

En çetin sözü söyle aşkla yürü peşinden
Korkular korkar olur ölürler kederinden

Sonu gelenden sakın sonu gelmez bir gün var
O günü bilmiyorsan hayatında zulüm var

Belkısı sarayında sarsarak kucaklayan
Bu çağrıdır dinmeden çağları aralayan

AHMET MERCAN

BOSNA'DA İNSANLIK ÖLÜR

Çiğdemler ağlarken gördüm
Güneş solgun gök karanlık
Sabahsız bir dünya sanki
Bosna'da öldü insanlık

Gülücükler düştü yere
Masum beyaz gökten mavi
Ölürken çocuklar seyreder
Bütün dünya sessiz sağır

ÖLÜMÜ ÖLDÜRENLER

ÖLÜMÜ ÖLDÜRENLER

Çağları aşmışız biz
İklimler geçmişiz biz
Aynı yöne adanıp
Ölüme koşmuşuz biz

Korkuları dürenler
Ölümü öldürenler
Rabbinin huzuruna
Peygamberle gelenler

ZOR SABAHLAR

Kabir kazdım rüzgarlara sesler içinde seni aradım
Sensiz geçen baharlara sırt çevirdim sabahladım

Her seherler heceler seni
Örümcekler güvercinler çöken filler Ebâbîller
Seninle sevinen mevsimler söylerler seni söylerler

Sensiz söylenen sözlerde yanlış vardır noksan vardır
İşte sensiz sokaklarda sensizliğe ağıt vardır

Acı üretti meydanlar gün geçer büyür umutlar
Tüm dillerde türkü oldun adını baharla anarlar

AHMET MERCAN

VURGUN

Acılar kapımı yoklar yansır yokuşların
sesi üstüme
Ben umutlara bürünür yaşarım, Rahim olan
isminin sırrı üstüne

Çekilir miydi yoksa yüreğime sızıp duran
Hasretten kalan çizgi sana dönüş olmadan

Sesler yüklenir gelir ben bâkî olana tutkun
Önüne engeller dikilir, ben solmayan renge
Vurgun

Eğsin başını dağlar aşktır bahse konu olan
Saçını yolsun yağmurlar düşene dek yola
yolcular

AHMET MERCAN

ÇARMIHLARDAKİ ÖZLEM

Dillerimi bağlayansın karşıma geçip gülen
Senin için savaş veren yine benim yine ben

Yüreğime taş taşıttım sınadım her savaşta
Yenilgiyi yere çaldım acı tattım her yaşta

Alnım rüzgarlara açık kor kaynar yüreğimde
Umutlar sevinç içinde kan dolan gözlerimde

Ayaklarım mevzilerde ellerim gökyüzünde
Bu sıtmayla devran döner gün doğar yeryüzünde

AHMET MERCAN

GÜNEŞİN GÖZBEBEĞİNDE

Güneş destekleyen devir içinde
Zamanı ölçüye taşıyacaksın
Ölümler ölümsüz andı içerken
Ağıtlardan marşlara yol alacaksın

Sonsuzluk gezinir gözbebeğinde
Medîne ufkunun derinliğinde
Gölgeler yollara düştüğü günde
Umutlar yeşerir kelepçelerde

GÖKKUŞAĞI DESTESİ

Meydanın orta yerine
Yürüyorum adım adım
Yüreğimde dev bir sabır
Sevdamı sıkı kuşandım

Günler bana günler bana
Özlemler yol açar bana
Gökyüzünden gökkuşağı
Besteledim geldim sana

NEREYE KOYSUNLAR BENİ

Sevda gelir cenderede bulur yakalar beni
Toplar üşüyen bakışları umut büyütür beni

Ellerimi bağladılar dilimde kelepçeler
Gözlerime bakamazlar korkudan ölecekler

Işık desteler gözlerim nereye koysunlar beni
Gözlerime bakamazlar, erir gecenin elleri

GÜL VE SÖZ

Bir gül sunmuştum sana bataklıklar içinde
Batmayan güneşlerin haberi var içinde

Duydun mu güzel çocuk ağlamak yok hüzünden
Beni kuşatsın acı daha sana gelmeden

En çetin sözü söyle aşkla yürü peşinden
Korkular korkar olur ölürler kederinden

Sonu gelenden sakın sonu gelmez bir gün var
O günü bilmiyorsan hayatında zulüm var

Belkıs’ı sarayında sarsarak kucaklayan
Bu çağrıdır dinmeden çağları aralayan

AHMET MERCAN

SUSKUNLUK SENİ HECELER

Düşsün dudaklarına şarkılar
Yürüsün damarlarında doludizgin
Kıble rüzgarı taşıyan ordular

Sensiz bekler sessiz
Beton kentler mutsuz
Eller suskunluğa kelepçelenir

Sensiz geçilmez geceler
Muştular hasretinle senin
Suskunluk seni heceler

AHMET MERCAN

GÖKYÜZÜ DEPREMLERİ

Filistin Direnişi'ne

Kudüs göklerinde kara bulutlar
Bulutlar içinde ışık saçarlar
Filistin’de küçük beyaz yumruklar
Anne feryatları gökleri tutar.

Hadi Ammâr, hadi Ammâr durma at
Ebâbiller sana kanat çırparlar

Taşından büyük öfken bilenir
Yüreğin kadar sıkı avuçlarında
Süleyman seni seyreder, sana güvenir
Mescid – i Aksâ’nın kapılarında.

Hadi Ammâr, hadi Ammâr durma at
Ebâbiller sana kanat çırparlar

Attığın taşları taşır melekler
Büyütür götürür hedefe kadar
Varsın duymasın duyarsız yürekler
Melekler seninle, cennete kadar.

Hadi Ammâr, hadi Ammâr durma at
Ebâbiller sana kanat çırparlar


AHMET MERCAN