AĞLATMA BENİ

Boynunu bükmüş de bekliyor seni
Gurbetler boyunca yollar sevgili
Bu bahar mevsimi ağlatma beni

Ağlatma beni ne olur sevgili
Bu bahar mevsimi ağlatma beni

Coşkun derelerde o bitmez çağrın
Garibin kalbinde dinmeyen ağrın
Bir kuzu melese delinir bağrın

Ağlatma beni ne olur sevgili
Bu bahar mevsimi ağlatma beni

SÜLEYMAN ARİF EMRE

MEFTÛN OLARAK

Yandım ebedî hüsnüne meftûn olarak
Kâr etti dilin ruhuma efsûn olarak

Sor hâl-i perîşanımı saysın geceler
Geldim kapına kaç kere mahzûn olarak

Hicrâna boyandı yanarak âhım ile
Dost bahçesinin gülleri dilhûn olarak

KAN TUTAR

Leblerimle emrine âmâdedir canım benim
Al da bir bûseyle, öldür haydi cananım benim

Lâl olur dilim bilmem neden görsem seni
Görmesem kalmaz kararım dinmez efgânım benim

Hasta gönlüm çok zamandır iftirâkından harâb
Olmadım bir lahza râhat geçti devranım benim