Suz-i Dilâra

Ben yaşın on sekizinde
Delilikler divanelikler ettim
Fındık fıstık yükledim şileplere
Çımacılarla gün kavşağına gittim

Pineklemeye Çağrı

Duralım efendiler biraz
Koşmayalım öyle delice
Yormayalım kalbimizi
Katmerlendirip gerdanımızı
Oturalım efendiler biraz

Memnuniyet

Benden zarar gelmez
Kovandaki arıya
Yuvasındaki kuşa;
Ben kendi halimde yaşarım
Şapkamın altında
Sebebsiz gülüşüm caddelerde

Kuzuname

Telefonlar çalacak
Bu bir korkunun damıtılmasıdır
Ağır adlı bir lunaparkta
Ey kesikbaş çıkar hançerini
Bu bir kuzunun damıtılmasıdır

Kamer Hanımın Bir Üzüntüsü

Ola ki bir gün size
KAMER HANIM derki ihtiyarladım ben
Çocuklarım oldu
Bir başka erkekten

Kaynar ayni gün patates
Mutfaktaki tencerede fıkır fıkır
Yumurcaklar basar yaygarayı
İç odadan

Kamer Hanım

Gün gelecek KAMER HANIM
Gençliğini düşünecek
Hafifçe daralacak kalbi
Mutfağa doğru gidecek

İçi Kapalı Balo

Bir ileri üç geri
Üç geri bir ileri
Otursan da kalksan da
Aklında bunu tutacaksın

Yasam bazlama süratlidir
Düşünce değiştirir bıkmadan
Siki durmazsan bastığına yapışmazsan
Seni olmayacak islerde çürütür

Hacivat İle Kamber Hanım

Gecenin ortasında KAMER HANIM
Uykulardan uyku beğeniyor
Donmuş arkasını butun düşüncelere
Yatıyor

Hacivat ise bir minderceğizde
Yastıklar yastıklarla boğuşuyor
Ye sari Zadenin şarkısındaki gibi
Ömrüm seni sevmekle nihayet bulacaktır diyor

Hacivat'ın Karısı

Hacivat’ın karisi
incecikten yeldirmeli
Göz kaş oynatmalı
Gerdan kırmalı
Belden sarmalı

Güzin'in Gençlik Yılları

ben Güzin’i düşünürken
Güzin’in de düşündükleri vardı
ince inceydi parmakları
minnacık bir yüzü vardı

Güzin’in aklında
atlar arabalar
daha başka erkekler
başka hayatlar vardı

Bir Şairin Ölümü

Kimse inanmaz
Benim hafif bir makineliyle öldüğüme
Veya ayrıldığıma
Dünyadan;
Benim de başşehirde bir odam
Şiir kitaplarım
Üniversitede kaydım
Ve arkadaşlarım vardı;
Şöhretim de olurdu yaşasaydım.

Salah Birsel