Korku

Ben deliden çok kurnazdan korkarım
Cahilden ziyade yobazdan korkarım
Bedenimdeki hastalıklardan değil,
Adalete düşen marazdan korkarım.
.

Abdurrahim Karakoç

KORKU

Bir kalbim varki benim, sevdiğinden burkulur:
Kahredenden ziyade, sevilenden korkulur.....

KORKUYORUM

Su çekildi, göründü sanki zamanın dibi;
Korkuyorum, bu akşam kıyamet varmış gibi...

KARINCA

Ruhum kelle şekeri , vehimlerse karınca;
Kömürden kara rengim, onlar beni sarınca..

VEHİM

Her gün elim tokmakta,
Bir ân irkiliyorum;
Annem belki

AÇIKLARDA

Bir ağızdan çalınan düdükler , kalın kalın,
Boşlukta tos vuracak nokta arayan çığık.
Koşup , yılanlar gibi üzerinden suların,
Arıyor teknemizi oturacak bir sığlık.

Omuz omza şahlanan dalgalar, büyük büyük,
Bir ses işitip

AYAK SESLERİ

Hep bu ayak sesleri , hep bu ayak sesleri,
Dolaşıyor dışarda gün batışından beri.
Bu sesler dokunuyor en ağıran yerime,
Bir eski çıban gibi işliyor içerime.
Ey şimdi kara haber gibi bana yaklaşan,
Sonra saadet

GECE YARISI

Her gece periler uyur odamda,
Derinlerden gelir uzun nefesler,
Yanan mum bir rüya seyreder camda,
Bir ağır hastanın nabzıdır sesler.

Gittikçe alçalır , yükselir tavan,
Duvarda küçülür büyür parmaklar,
Elbisem

BOŞ ODALAR

Şu karşı evin boş odalarında,
Duvarlara sinmiş bir hayâlet var.
Elinde mum gece ortalarında
Bucak bucak gezer,

CİNLER

Ne derlerse desinler,
Yakın dostlarım cinler...
Havanın ve alevin kemiksiz çoxukları;
Yüzbir odalı evin
Haşmetli konukları,
Rüzgârdan topukları,
Yakın doslarım cinler...

Kum gibi kalabalık,
Bin şekil ve bin kılık,
Suda bir gümüş balık,
Postacı