AZİZ EŞYA

Sırma renginde pislik, dünyanın süsü püsü.
Bende tek aziz eşya annemin baş örtüsü...

EVİM

Ahşap ev camlardan kızıl biberler sarkan !
Arsız gökdelenlerle çevrilmiş önün, arkan!
Kefensiz bir cenaze , çırılçıplak, ortada..
Garanti yok sen gibi faniye sigortada!
Eskiden ne güzeldin, evdin ,köşktün , yalıydun!
Madden kaç para eder,

YATTIĞIM KAYA

Bu akşam o kadar durgun ki sular
Gömül benim gibi kedere diyor.
İçimden mazide kalma duygular
Ağla yeri gelmez günlere diyor.
Ey gönül, gidenden ümüdünü kes!
Kaçan bir hayale

NİNNİ

Melekler dolanır bu kuytu yerde,
Ey gün kadar güzel çocuğum, uyu!
Bir gün hasretiyle için titrer de,
Anarsın, bu derin , bu tatlı uykuyu.

MEVSİM DÖNERKEN

Ufukta pas tutu birdenbire yaz;
Gün çabucak geçti, akşam tez oldu.
Toz kaldırdı karşı yoldan poyraz,

ÜÇ ATLI
Karşı yoldan üç atlı,
Bir kuş gibi kanatlı,
Geliyor köye doğru.
Cebkeni kola atmış,
Sağ elini uzatmış,
Üçüde göğe doğru.
Bir bulut olmuş rüzgâr,

AKŞAM

Güneş çekildi demin,
Doğdu bir renk akşamı.
Bu bütün günlerimin,
İçime denk akşamı.

MANGAL

Bana tül gibi ince
Bir hülya verir mangal.
Küllerini deşince

TAVAN

Titrek mumlar yanınca , bu bir asırlık ağaç
Mehtapta orman gibi gizli yollarla doldu.
Dedi : Yastığa dayan o cam gözlerini aç.

ODALARIM

Camekânlı odanın kızıl perdeleri var.
Kızıl ; o ateş rengi kapanan gözlere sor!
Perdeler bilezikler üstünde ilerliyor,

BAHÇEDEKİ İHTİYAR

Yıllar bir göz yaşı olupta kaymış
Nurlu ihtiyarın yanaklarında;
Yapraktan saçını yerlere yaymış,
Sonbahar ağlıyor ayaklarında.

ANNEME

Anne girdin düşüme !
Yorganın olsun duam,

ANNECİĞİM

Ak saçlı başını alığ eline ,
Kara hülyalara dal anneciğim !
O titrek kalbini bahtın yeline,
Bir ince tüy gibi sal anneciğim !