19 Mart 2010 Cuma

ZAMANIN SESLERİ

IV

Hışırtılı plâkların çalındığı,
Çamurlu bir çarşının ortasında, Sen
Bütün insanlarsız kalmayı bilir misin?
Bir kişisizken.

Bir sıfır...
Bir sıfır çöreklenmiş yüreğine,
Ve burgu burgu bir sual:
Başı neydi, sonu ne.
Olsun, biz sevsek de ne olur ki?
Düşünmeden sonu nedir.
Haykırsam o zaman hakkım değil mi?
Heeeeyyy ölüme mani ne? Gelebilir,
Haykırsam ve kapkara gözlerinden
Çocuksulaşıp yansısa sevincim..
Masmavi bir gülüşle dolar içim.
Bu kapkara ve sınırsız uzayda
Değilmi ki bütün ikiler bir,
Sen ve ben olarak ikimiz ancak,
Bir göz kırpma zamanı beraberiz.
Olsun, madem yan yana serpilmişiz
Düşünmesek de olur sonu nedir.
Haykırsam o zaman hakkım değil mi?
Bir: Ölüme mani ne, gelebilir
İki: Kişi düşünmeden de sevebilir.

HÜSREV HATEMİ

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder