Allah'ım!
Ey İbrahim'in Rabbi!
Ey Muhammed'in Rabbi!
Ey Mazlumların Rabbi olan Allahım...
Gönüllerimiz çöle döndü...
Ümmet paramparça oldu...
Küfrün pençesinde zelil, rezil, rüsva olduk.
Taşlaşmış yüreklerimizin gözleri kör,
Kulakları sağır, dilleri lâl ü ebkem oldu
Kendi korkularımızın esiri, hobilerimizin tutsağı,
Vehimlerimizin hizmetçisi olduk...
Mutluluğun sakasıydık, şimdi fukarası olduk...
Allah'ım!
Muhabbet ver, vahdet ver, izzet ver,
Saadet ver, selamet ver, basiret ver, feraset ver,
Celadet ver, şecaat ver, sekinet ver
Ayrılık canımıza tak dedi, ülfet ver
Allah'ım!
İlahî yardımın ne zaman diyecek kadar daralmadık,
Sınanmadık, sarsılmadık, bedel ödemedik.
Ancak takatimiz yok, gücümüz az, yolumuz uzun,
Azığımız kıt, yükümüz ağır, talihimiz zebun,
Dostumuz zayıf, düşmanımız kavî.
Allah'ım!
Kur'an'ın metruk, coğrafyan mükedder,
Dinin mahzun, dostların mağdur,
Düşmanların mağrur
Nizamın mahkum, halimiz malumdur
Hep inandım ki kulun gücünün bittiği yerde
Allah'ın yardımı başlar.
"Biitim Ya Rabbî " diyene
"Yettim kulum " der misin Allah'ım!...
MUSTAFA İSLAMOĞLU
(Hacc Risalesinden Alınmıştır)
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder