KOŞMALAR

XIV

Çelik ağlarla örmeli
Bütün ufkun gerisini.
Ne bu yer ayrılık görsün
Ne ayrılık, burasını.

Nice evin kışlar, yazlar
Haset, kibir dolu gözler
Ovalar, dağlar, denizler
Doldurmasın arasını.

Keder bana olsa elmass
N'ideyim, götürmez kafes
Ey kara bahtım, sesi kes
Alma canın sırasını.

Acep hasta bir umutla
Çekmeye takat mi ola
Alnımı ağartsa bile
Yüzde hasret karasını?

Düşmesin bir damla yağmur
Erişmesin güneşten nûr
Bahçemde, hey Tanrım, n'olur
Besleme gam sürüsünü.


MUSTAFA SEYİT SUTÜVEN