Şaşırdım, bilmem nasıl atsam adım;
Gün kasvet, gece kasvet.
Bulutlar ve sisler içinde kaldım,
Gök mavisine hasret.
Olmuyor seni düşünmemek Tanrım,
Ummamak senden medet.
Dibine vardı suyun ayaklarım;
Suyun dibinde zulmet.
Kalmadı ümidin soluk ve cılız
Işığında bereket;
Ve ölüm, kapımda kişner, sabırsız
Bir at oldu nihayet.
CAHİT SITKI TARANCI
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder