Yaralı bir ceylanın ağrısı
İnce ince iniyor yüreğime
Kafanı duvarlara vurman beyhude
O çatı altında ben yokum artık
Ateşlere atışın beni
Ve kendini bile bile
Madem ki sevmek yoktu kitabında
Hayallerle yaşanmaz ki
Nedir bu bitip tükenmiyen çile
Gök kapkara bulutlar kara
Bu yolun sonu çıkmaz
Yürümez bu kervan bile bile
Büyüyen çocuklarla birlikte
Uçuyor yuvalarından kuşlar
Turnalar gibi omuz omuzaydık hani
Şimdi sıt sırta yönlerimiz
Gurur,kibir ve inat atına binmiş
Mechule koşuyorsun bile bile
Osh-Kırgızistan
.
Arif Altunbaş
.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder