Bir zamanlar bir sevgilim vardı;
Gülünce gözlerinin içi gülerdi.
Ara sıra çok uzaklara dalardı,
O zaman neden bilmem ağlardı...
Sözleri hala kulaklarımda saklı,
Dudaklarından çıktığı gibi tatlı,
Kor ateşlerin yerini küller aldı,
Ama içimde fırtınaların izi kaldı...
Birgün ümitlerim soldu, sarardı,
Oysa onunla öyle mutluyduk ki!
Mutlulukların yerini keder aldı,
Aşktan geriye hasretler kaldı...
Yapayalnız, karanlık gecelerde,
Hüzünler vardı, ayrılıklar vardı!
Çok uzun seneler geçse de,
Onun aşkı hala kalbimde saklı...
.
Abacan Aşkısev Şenkal
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder