Bir zamanlar

BAZI AKŞAM ÜSTELERİ, OTURUR
HİKAYELER YAZARDIM, DELİ GİBİ!
BEN HİKAYE YAZARKEN
KAFAMDAKİ iNSANLAR
BALIĞA ÇIKARLARDI.
KADINLAR, KAHVE CEZVELERİNİ ISITAN,
MAVİ IŞIKLI İSPİRTO LAMBALARINI YAKARLARDI.
_GECELEYİN, KARANLIKTA, BİR DAĞ BAŞINDA_
BİR DEĞİRMENCİ;

YÜZÜKOYUN KAPANIRDI UZUN UYKUSUNA.
KÖYLÜLER GELİRDİ
BAKRAÇLARIYLA PAZARA
YOĞURT SATMAYA.
ÇIPLAK BİR ÇOCUK AYAKLARI AVUCUMDA İDİ
SOKAKTA DİZ BOYU KAR VARDI.
BİR KÖPRÜ BAŞINDA
BIÇAKLARDIM İSTEDİĞİMİ;
ATARDIM KENDİMİ, BÜYÜK ŞEHİRLERİN
ASMA KÖPRÜLERİNDEN SUYA,
DUYARDIM SUYU YARDIĞIMI.
GÖRÜRDÜM: SUYA DÜŞÜŞÜMÜN
KÖPRÜYE FIŞKIRTTIĞI SUYU

.